Justin - Stoppen met roken dagboek

een dag in jouw toekomst dat je niet eens meer herinneren of plaatsen kan dat je die gewoonte had. En dat je elk moment ervoor kiest deze gewoonte niet meer in (jouw) leven vast te houden.

Af en toe mis ik die zogenaamde troost. Een troost wat een sigaret via het vergiftigen van mijn lichaam  kon geven, maar uiteindelijk maar tijdelijk hielp en op lange termijn schadelijk is.

Hoewel ik nog steeds blij ben dat ik gekozen heb te stoppen, maar toch een gevoel van "En hoe ga ik dat nu doen?"

Dankbaar voor: 

Mijn volharding in het stoppen met roken. Het accepteren van mijzelf in deze keuze. Het steunen van mijzelf in deze keuze. MIJN keuze!

Ruim 4 maanden nu. Geen trek, geen behoefte, geen neiging, geen drang, geen impuls richting nicotine of verwante zaken. Af en toe een dip maar dat hoort bij het leven en bepaal daarin hoe ik er mee omga.

Naast dips komen er gevoelens naar boven bij gebeurtenissen wat ik niet echt kan vatten. In de zin dat het verdriet of vreugde is. Een vriendin van mij vertelde mij eens: "Verdriet en geluk liggen dicht bij elkaar". Nu is het alsof ik het niet onder deze twee kan/wil plaatsen en zet ik het het maar voor mijzelf weg onder de noemer dankbaarheid. Wetenschappelijk gezien een lichaam wat gezondheid reflecteerd of gevoeliger voor zaken maakt doet mij vermoeden.

Dit soort dankbaar gevoel zou iedereen bij dag 1 met stoppen moeten krijgen. Ben je gelijk genezen. Maar misschien is het dan weer te makkelijk om juist weer te beginnen. Het geduld en volharding word beloont beste stoppers. (Amen :-P)

Nu ik weet waarom de sigaret op geen enkel moment voor een mens noodzakelijk is , kan ik mij niet eens indenken waarom ik rookte. Het lijkt alsof de overtuigingen of motivatie's om te roken uit mijn gedachtenwereld is verdwenen en plaats heeft gemaakt voor gedachtengoed waar ik meer voor terug krijg, ipv minder.

Hiernaast ben ik steeds minder nerveus geworden. Kan ik veel zaken beter aan, accepteren en ondergaan. Totaal geen last meer van ontstekingen (in het algemeen) EN aan de buis van estachius, wat 1 van mijn motivaties is geweest om te stoppen. Geen verstopte neus meer, wat ik bij het inslapen zo storend ervaar.

Een vredig gevoel wat vanuit mijn lijf vandaan mijn geest doordrenkt. Ik heb mijn lichaam weer de kans gegeven op deze manier mijn geest te steunen. Een cyclus wat leven in de brouwerij brengt en geen verderf. HEERLIJK!!!

Ook stoppen met koffie drinken gaat prima. Niet echt nodig. Ik dacht het wel een keer en nam dit om 19:30. Ik was er zo niet meer aan gewend, dat ik pas om 03:00 kon slapen. HAHAHA. :-(

Vorig jaar was ik net zo goed minimaal 100 dagen gestopt. (zo'n vier maanden) 

In die periode had ik in de verste verte geen trek in een sigaret, maar nam ik op vakantie een trekje (van sigaret van rokende vriendin, inmiddels ex) om te kijken of ik het nog vies vond. Dat deed ik ook. Maar gelijktijdig sloop er een gedachte in mijn hoofd. LET OP!! deze waren daar opvolgend.

"OW, even nog een keer proberen dan weet ik zeker of ik het vies vind." (2de trekje)

"Och, ik neem er gewoon 1 en ik stop toch zo weer."

"Ik rook 2 sigaretten per dag en niet meer, moet lukken"

Voor dat eerste trekje zat het dus al fout, een excuus, een reden, een impuls. Alsof je niet wakker bent. Bekijk de daaropvolgende gedachtengoeden, van het een komt het ander. Gelijk weer verslaafd en rookte 1,5 keer zoveel dan daarvoor. Alsof een ex-stop-met-roker het in wil halen.Eigenlijk, had ik van gedachten of impulsen goed bewust worden en niet direct naar moeten handelen.

Gelukkig heb ik ervan geleerd.